Levenskunst: noodzaak of voor softies?!

 

Soms is het goed om even stil te staan bij wat je aan het doen bent. Vol enthousiasme, met een rugzak vol levenservaringen en een hoofd vol ideeën opende ik ruim vier jaar geleden de deuren van mijn levenskunstatelier. Terugkijkend kan ik volmondig zeggen dat ik heb genoten en geleerd van alle activiteiten tot nu toe. Het één was succesvoller dan het andere, maar hé…het blijft een LEVENSKUNST-atelier!

Levenskunst moet je leren, als het goed is een heel leven lang. Wie probeert een echte levenskunstenaar te zijn, krijgt nu eenmaal te maken met een grote diversiteit aan opvattingen en meningen van mensen om zich heen. Daarom is het volgens mij de kunst om hier op een creatieve manier mee om te gaan.

Helaas wordt het begrip ‘creativiteit’ vaak direct in verband gebracht met knutselen en kunst. Maar creativiteit is nog veel meer! Het heeft ook betrekking op ons denken, logisch redeneren en het zoeken naar en vinden van nieuwe mogelijkheden en oplossingen. Zonder creativiteit geen nieuwe technologieën, producten of diensten, geen oplossingen voor uitdagingen op het gebied van bijvoorbeeld milieu en zorg.

Voor mij is Levenskunst precies deze creativiteit in combinatie met de kunst van het vragen stellen. Levenskunst  gaat over verbeelden en nieuwsgierigheid, over inspiratie en talent. Het gaat ook over spelen met ideeën, spelen met mogelijkheden en met de vraag ‘wat…als?’ Het gaat voor mij over het verleggen van grenzen,  over nieuwe prikkels en het leggen van verbanden.

Daarom zijn de activiteiten vanuit het levenskunstatelier steeds een enthousiaste aanmoediging voor kinderen en jongeren om van hun leven een kunstwerk te maken. Zwoegen en ingewikkeld gedoe is er niet bij. Juist niet, want creatief bezig zijn met hoofd, hart en handen, filosoferen en experimenteren zijn hierin sleutelwoorden. Het doel is om samen met anderen na te denken over vragen als:

  • Wat heb ik nodig voor een goed leven?
  • Wie of wat is belangrijk voor mij? 
  • Hoe kunnen we op een goede manier met elkaar samenleven?
  • Kan ik iets doen tegen geweld?

Kortom, allemaal essentiële levensvragen, waarbij je tijdens het zoeken naar antwoorden de kunst van het leven leert. Je onderzoekt je eigen normen en waarden en je leert anderen beter begrijpen. Bovendien leer je onafhankelijk te denken en eigen keuzes te maken. Allemaal vaardigheden die nodig zijn om een goed leven te kunnen leiden. Een leven in overeenstemming met je autonome ‘ik’, samen met anderen. Vaardigheden om te kunnen groeien als mens, maar ook vaardigheden waarover je nooit iets terug leest op het rapport van een kind. Gek eigenlijk, want de wereld verandert zo snel en zo fundamenteel. Heeft het zin om kinderen op te leiden voor banen die mogelijk in de toekomst niet meer bestaan?  Leren kinderen voor school of voor het leven? Wat voor volwassenen worden onze kinderen eigenlijk? Sorry, ik doe ook mijn best om een levenskunstenaar te worden. Ik kan het vragenstellen niet laten…;-)

Share your thoughts