Dolle reis door hart en hoofd

Foto

Kijk jij ook wel eens naar iemand en vraag je je af wat er allemaal speelt in zijn of haar hoofd? Ik reisde met kinderen mee op een dolle reis door hart en hoofd, om daar antwoord op te vinden. Belangrijke herinneringen, gedachten en vooral emoties, hebben we samen kritisch onderzocht. 

Lijst van Plezier

Al snel werd duidelijk dat bepaalde gevoelens door iedereen gevoeld worden. ‘Plezier’ bijvoorbeeld speelt bij de meeste kinderen de hoofdrol. Natuurlijk worden kinderen blij van een I-pad of telefoon. Pretparken, feestjes en huisdieren scoren ook hoog op de ‘Lijst van Plezier’. Maar kinder-plezier blijkt ook het simpele feit dat je geboren bent of dat je van je vriendin een BFF-ketting krijgt omdat je naar een andere school gaat.

Automatische piloot

‘Plezier’ is dus goed vertegenwoordigd bij de kids. Er zijn echter nog talloze herinneringen die andere emoties  oproepen. Denk aan ‘verdriet’, ‘afkeer’, ‘woede’ en ‘angst’. Ook deze, minder zonnige thema’s komen we tegen op onze ‘emotie-reis’. “Alle gevoelens heb je nodig, want zonder dat ben je van steen” start David stevig de dialoog. “Ik ben er blij mee, want al mijn herinneringen doe ik in een fotoboek in mijn hoofd. Als ik dan een verdrietige herinnering heb, dan ‘kijk’ ik naar de blije foto’s en andersom”. “Oh, werkt dat voor jou? vraagt David’s buurman nieuwsgierig. “Dus jij kunt kiezen hoe jij je voelt?!” David kijkt verbaasd opzij. “Ja, natuurlijk, jij niet dan?” Buurman Bram antwoordt: “Nee, dat kan ik niet. Er gebeurt iets waar ik blij, boos of iets anders van word en daarop reageer ik gewoon met mijn gevoel. Als een soort automatische piloot zeg maar, ik kan er niks aan doen.”

Baby broertje

​‘Er niks aan kunnen doen’ begrijpen veel kinderen vooral wanneer we het over ‘woede’ hebben. “Woede wil dat de dingen eerlijk gaan. Als dit niet het geval is, dan word je dus woedend”, zegt Mira. Iedereen in de groep herkent deze heftige emotie bij ruzie, pesten en verliezen, maar ‘woede’ komt ook voor als je je baby-broertje voor het eerst ziet of als je met iemand wilt spelen en dat mag niet. 

Piepklein beetje

Ook kennen we ‘angst’. “Angst beschermt je tegen gevaren” zegt Milou. “Want als je angst voor iets hebt, dan weet je lijf dat er iets niet goed is. Dan moet je oppassen!” De reacties zijn nogal wisselend. “Ik heb gewoon niks waar ik bang voor ben”, zegt Timo haast verontschuldigend. “Nou, wees maar blij, want ik ben bijna overal bang voor”, beweert Simone met grote ogen. Na een tijdje praktische tips tégen angst uitgewisseld te hebben, is de conclusie dat we allemaal wel eens bang zijn, ook Timo. Soms heel erg en soms maar een piepklein beetje. Spinnen, horrorfilms en vuurwerk staan bij ‘angst’ met stip op nummer één. Maar angst is er ook als je in het donker naar je kamer moet, als je je huis ziet afbranden of als je opgesloten zit. 

Mama is boos

Desi brengt ons vervolgens gemakkelijk bij een volgende emotie. “Als ik angst heb, dan moet ik altijd meteen huilen. Dan heet het geen angst meer, maar verdriet”. Ook ‘verdriet’ is niemand van ons vreemd. Iedereen weet nog wel een verdrietige herinnering te vertellen. Vaak gaat het om de dood van opa of oma, de hond of het konijn. Maar volgens de kleine ‘emotie-onderzoekers’ zit verdriet ook in hele andere dingen. Verdrietig kun je zijn als je moeder boos op je is, als je uitgelachen wordt of als iemand ‘jouw’ vriendin afpakt. 

Hè getver!

Het laatste station van onze reis is ‘afkeer’. Afkeer kun je heel letterlijk opvatten: het is datgene waar je je van afkeert. Misschien door je hoofd af te wenden of door iets te zeggen als ‘hè getver!’ Uit ons ‘emotie-onderzoek’ is gebleken dat kinderen vooral “hè getver!” zeggen tegen bepaalde smaken. Groenten als: broccoli, bloemkool en spruiten worden absoluut niet gewaardeerd. Waar dat aan ligt? Moeilijk te zeggen, zou het iets met gevoel te maken hebben?  

Share your thoughts